Karol Grządka: Z ocenami wstrzymajmy się do czerwca

ŁKS Łomża ma nowego prezesa. Karol Grządka podjął się odważnej misji ratowania ŁKS-u Łomża. Ma pomysł, ma wizję, ma też wsparcie. Zapraszamy na wywiad z nowym „sternikiem” klubu.

Witam serdecznie. Przybył Pan spoza Łomży, więc lokalnej łomżyńskiej społeczności jest Pan nieznany. Prośba zatem o kilka słów o sobie.

Karol Grządka: Witam Wszystkich. Bardzo mi miło. Nazywam się Karol Grządka. Żonaty, ojciec dwójki dzieci (7 i 3 lata). Urodziłem się w Kraśniku na Lubelszczyźnie, ale kilkanaście lat mieszkałem za granicą, w Holandii. Prowadzę tam nadal działalność gospodarczą w branży budowlanej i rekrutacyjnej. Rok temu wróciłem do Polski, do Mińska Mazowieckiego. Od 2 lat działam w sferze sportowej.

Te 2 lata, o których mowa to zapewne głośna sprawa z misją ratunkową w Stali Kraśnik, której się Pan podjął?

Tak. Kiedy tam przychodziłem sytuacja była beznadziejna. Prezes Stali Kraśnik zaufał nieodpowiednim ludziom, którzy obiecali fundusze i pomoc. To finalnie spowodowało, że nie było piłkarzy, a były olbrzymie długi. Klub chciał się wycofać z rozgrywek. To moje rodzinne miasto. Byłem wychowankiem tego klubu. Grałem w grupach młodzieżowych Stali i Tęczy Kraśnik. Byłem też wiceprezesem Tęczy. Postanowiliśmy zatem pomóc i udało się w 7 dni zbudować zespół, który co prawda na początku nie punktował, ale końcówka sezonu była już bardzo dobra. W siedmiu ostatnich meczach nie przegraliśmy i ostatecznie zabrakło nam 3 punktów do utrzymania.

Finalnie spadliście z III ligi, a do IV Stal już nie przystąpiła. Jaki był powód?

Nie otrzymaliśmy licencji. Poprzedni zarząd stworzył bardzo duże zadłużenie. W klubie pojawiło się wielu komorników. Do tego 8 spraw toczących się w Piłkarskim Sądzie Polubownym PZPN. Zabrakło też dobrej woli miasta i ludzi chcących pomóc. W pewnym momencie nie było wsparcia z żadnej strony, dlatego podaliśmy się do dymisji, ale walczyliśmy do końca i do ostatniej chwili szykowaliśmy się do rozgrywek. Misja „Stal Kraśnik” się nie powiodła. My jednak daliśmy z siebie 110%, wkładając dużo ciężkiej pracy, mnóstwo poświęconego czasu i własnych pieniędzy.

Czy obecna sytuacja w ŁKS-ie jest porównywalna?

Nie. W Kraśniku było ekstremalnie trudno, w Łomży jest trudno. Potencjał jest tu nieporównywalnie większy. Władze miasta są przychylnie nastawione. Kilkukrotnie już rozmawiałem z Prezydentem Miasta, który zadeklarował wsparcie. Do tego dobre relacje z partnerami, spółkami miejskimi i sponsorami, którzy nam pomagają. Wachlarz możliwości marketingowych jest duży. Prowadzimy rozmowy z nowymi sponsorami, którzy chcą wejść do klubu. Są świetni kibice i prężnie działające media na wysokim poziomie. To wszystko, to jest właśnie ta pomoc o której mówię. Nikt tu z nikim nie będzie walczył, tak jak w Kraśniku. Mamy pomysł jak naprawić sytuację, a co ważne mamy też doświadczenie wyniesione z poprzedniego klubu. Wierzę, że wszystko wspólnie naprawimy. Gdybym nie wierzył, nie byłoby mnie tu. Z ocenami wstrzymajmy się do czerwca, bo każdy projekt potrzebuje czasu do weryfikacji. Mam nadzieję, że będzie nie lepiej, a bardzo dobrze.

Wróćmy do początku. Jak to się stało, że znalazł się Pan w ŁKS-ie?

Zareagowałem na ogłoszenie poprzedniego Zarządu. Tak naprawdę już od 4 tygodni działałem w klubie jako tzw. „dyrektor operacyjny” i przez ten czas zapoznałem się z sytuacją ŁKS-u. Stwierdziłem, że mogę pomóc jeszcze bardziej. Poprzedni prezes Tomasz Bałdyga ma swoje projekty biznesowe i był ograniczony czasowo, spędzając w klubie coraz mniej czasu. Zaproponowałem swój pomysł i zaangażowanie oraz współpracę z grupą znanych mi ludzi. Wziął to pod uwagę.

Najpierw było ratowanie Stali Kraśnik, teraz misja w ŁKS-ie Łomża. Lubi Pan chyba takie ekstremalne wyzwania?

Dużo ludzi mi to mówi, że lubię się ładować w takie problemy. Powiem szczerze, że to w pewien sposób mnie napędza. Chcę coś sobie i komuś udowodnić. Mierzenie się z tego typu problemami daje nieocenione doświadczenie. Człowiek uczy się każdego dnia. Grunt to nie powielać błędów. Łatwo się wchodzi do projektu ułożonego, a mi nie o to chodzi. Tutaj trzeba podnieść drużynę sportowo i mentalnie, finansowo też nie jest ciekawie. Ja nie jestem stąd, dlatego muszę poznać ludzi, środowisko i cały system. Trzeba prężnie działać organizacyjnie. To nie jest łatwe, ale lubię takie wyzwania. Mój projekt w ŁKS-ie Łomża jest długoterminowy i chcę żeby dużo ludzi też się w niego zaangażowało, zwłaszcza z Łomży, bo to klub wszystkich i każdemu powinno zależeć na jego dobru.

Czy dobrze rozumiem? Planuje Pan zwiększenie ilości osób w Zarządzie? Zresztą wspominał Pan o tym na Walnym.

Tak. Chciałbym, aby w życie klubowe angażowało się więcej osób. Zwłaszcza z Łomży. Niestety, na razie dużo zdecydowanych osób nie znalazłem. Nie wiem co ich przestraszyło, trudno mi odpowiedzieć, ale z drugiej strony rozumiem też ich obawy. Wkrótce jednak zorganizujemy kolejne Walne Zebranie, bo mamy 2 chętnych, którzy chcą wejść do Zarządu. Mam nadzieję, że ludzi, którym na sercu leży dobro klubu będzie z czasem więcej. Z każdym dniem będziemy szli do przodu.

Wszystko brzmi bardzo poważnie, a w Pana słowach wyczuwam pasję. Czyli nie traktuje Pan ŁKS-u jako krótkotrwałej przygody?

Mówiłem to już na Walnym Zebraniu Członków. To nie jest krótkoterminowy projekt. Chce się zaangażować w 100%. Jeśli nie uda się utrzymać III ligi, bo taki wariant też trzeba brać pod uwagę, to będziemy chcieli szybko tam wrócić. Oczywiście na zdrowych zasadach. Nie będzie „chorych” transferów, umów i przepłacania. Priorytetem nadrzędnym jest powrót do zdrowego trybu finansowania.

Mamy w klubie nowego dyrektora sportowego. Michał Wrzos – człowiek doskonale Panu znany, który jeszcze do niedawna był założycielem i szefem Agencji Piłkarskiej Premium Wrzos.

Dokładnie. Byliśmy wspólnie w Kraśniku. Namawiałem Michała na to stanowisko, bo pełnił je niedawno w Stali Stalowa Wola, gdzie zrobił wiele dobrego. W Łomży zatrudniony został w ramach wolontariatu, a dodatkowo jest sponsorem klubu. Analogicznie było w Stali Kraśnik. Efekty jego pracy będą szybko zauważalne. Zrobi w ŁKS-ie dużo dobrego.

Jego osoba wiązała się w Stali z przyjściem wielu zagranicznych piłkarzy. W kadrze szybko pojawili się m.in. Brazylijczycy, Francuzi i Portugalczycy. Czy należy się spodziewać takiego zaciągu w ŁKS-ie?

Nie. Tutaj mamy czas, w Kraśniku go nie było. Rozmawiałem z trenerem i nie jest tajemnicą, że do lepszych wyników trzeba narzędzi. Na szybko potrzebowaliśmy 3-4 wyraźnych wzmocnień, piłkarzy, którzy pomogą w punktowaniu. Zakontraktowaliśmy ich w kilka dni. Chcemy poprawić nasz dorobek punktowy jeszcze jesienią. Chciałbym jasno powiedzieć, że nie jestem za zagranicznym zaciągiem. Zdrowy bilans kadry to według mnie 70% polskich piłkarzy i około 30% zagranicznych.

O czym jeszcze rozmawiał Pan z trenerem?

Oprócz potrzeby pilnych wzmocnień rozmawialiśmy o obecnej sytuacji mentalnej i o przyszłości, a konkretnie o okresie przygotowawczym. Mamy wizję jak on ma przebiegać i zrealizujemy ją. Będziemy ciężko pracować, aby w rundzie rewanżowej być mocni.

Jeśli chodzi o kwestie mentalne, to taka ligowa seria bez zwycięstwa może piłkarzy podłamać, szczególnie tak młodych.

Oczywiście. Są podłamani, bo nic nie idzie po ich myśli. Nikt nie lubi przegrywać. Trener stara się ich podbudowywać. W Stali Kraśnik też się z tym mierzyliśmy. Było podobnie. Długo czekaliśmy na wygraną. Kiedy nadeszła, wszystko się odblokowało.

Wróćmy jeszcze do sytuacji w klubie. Zdradzi Pan jakieś pomysły na poprawę finansowo-organizacyjną?

Nie można siedzieć i czekać, aż pieniądze będą lecieć z nieba. Cały czas szukamy alternatyw finansowania klubu. Trzeba działać w tej sferze i pierwsze efekty już są. Musimy wykorzystywać nasze media, które już działają na wysokim poziomie. To też ma znaczenie przy pozyskiwaniu nowych sponsorów. Musimy być dla nich partnerem. Poszerzymy też możliwości klubowego sklepu internetowego. Kluczowe w tym wszystkim jest jednak punktowanie. Wiem, że kibicem się jest, a nie bywa, ale jeśli drużyna stale przegrywa i nie widać poprawy, a do tego zamiast dobrych wiadomości są same złe, to przychodzi zniechęcenie. Jeśli będziemy wygrywać, kibice wrócą na stadion. Chciałbym aby ten obiekt żył meczami. W Łomży jest zapotrzebowanie na piłkę nożną na solidnym poziomie. Pokazał to chociażby niedawny mecz barażowy o II ligę, na którym frekwencja dopisała.

Ma Pan wiele pomysłów.

Trzeba wziąć się do pracy. Chcemy też działać w sferze skautingu. Na promocji młodych piłkarzy też można zarobić. Będziemy dążyć do tego, żeby Akademia i MŁKS były produktywne. Piłkarze będą pracować z pierwszą drużyną i małymi krokami wprowadzimy ich do ligi. Oczywiście musi iść za tym odpowiednia praca i piłkarski rozwój. Osobiście nie wierzę w moc pieniądza w piłce nożnej. Proszę spojrzeć na Pogoń Grodzisk Mazowiecki, która nie ma wielkich funduszy, a ma wyniki. Mądre zarządzanie, zaufanie do trenera i sztabu, właściwy skauting, pokazują, że można osiągnąć sportowy sukces bez wielkich pieniędzy. Nie trzeba kokosów by grać w II lidze. Często wystarczy dobry „risercz” zawodników i zaangażowanie sztabu trenerskiego.

Kibice już teraz zastanawiają się co wydarzy się w przerwie zimowej. Chodzi mi kadrę pierwszego zespołu.

Zacznijmy od tego, że trener Maciej Tarnogrodzki ma moje pełne zaufanie. Chciałbym, żeby miał komfort pracy i wprowadzał swoje rozwiązania długoterminowo. Musi dostać narzędzia do pracy. Planujemy w styczniu przyjazd około 25-30 zawodników na testy. Zorganizujemy poważny obóz przygotowawczy. Będziemy ciężko pracować i zagramy wartościowe sparingi. Trener spojrzy na to swoim okiem i wybierze piłkarzy według własnego uznania. Chciałbym przy tym, aby zawodnicy z Łomży zostali, bo powinni dostać szansę. Mamy fajnych, ambitnych, młodych zawodników, którym absolutnie nie ujmuję. Chcą ciężko pracować i walczyć. W tej rundzie brakowało kilku doświadczonych ogniw, bo drużyna nie jest słaba. Młodym piłkarzom należy dać czas. Będą nadal łapać doświadczenie na tym poziomie rozgrywkowym. Trzeba to wszystko mądrze poukładać.

Panie Prezesie serdecznie dziękuję za rozmowę. Piłka nożna jest nieprzewidywalna, więc trudno rokować jak to wszystko się zakończy. Już teraz jednak jako kibic ŁKS-u chciałbym podziękować, bo jeszcze do niedawna trudno było szukać światełka w tunelu, a teraz zapalił Pan obiecująco świecącą latarkę.

Dziękuję. To miłe słowa. Czas na ocenę przyjdzie w czerwcu. Niektórzy już spisali ŁKS na pewny spadek. Przypomnę jednak historię Ząbkovii z minionego sezonu. W pierwszej rundzie byli czarnym koniem, a w drugiej ugrali tylko kilka punktów. Ten sport jest nieobliczalny, ale zarazem niesamowity. Życzę sobie i wszystkim utrzymania, szybkiego wyjścia na prostą, tak by w przyszłym sezonie działać w kierunku II ligi na zdrowych warunkach. Chciałbym żeby piłkarze przychodzili do ŁKS-u nie na moment, a na dłuższy czas. Patrząc na piękny stadion, wiernych kibiców i całą otoczkę związaną z urokliwym miastem, to ŁKS ma potencjał nawet na I ligę. Mogę obiecać, że nie będziemy stać w miejscu.

Rozmawiał Dominik Polesiński.